Krab gedood

Liefste Brutenski, waar hang je uit! Al zo lang niks van je gehoord? Je reageert op geen enkele mail, dus nu maar even via deze publiekelijke weg. Je weet toch dat we 18 september ons grote thuiskomfeest hebben? Speciaal voor jou toch, omdat jij altijd met die cultuurshock zit. Kun je nog n nachtje doen alsof je tussen backpackers zit, in plaats van in tijd en ruimte veel te dicht bij je kantoorleven.

Ik ben gestrand in Marokko. Saskia had de naam Samya aangenomen en was een of andere Nabil achterna gereisd. Ja, zo'n Arabische liefdeswolk duurt natuurlijk nooit lang, jij en ik weten daar al alles van. Dus toen ze n maand lang met die gozer in een of ander berdorp zat leek t me tijd om haar daar op te halen. Perfect getimed. Toen ik de grand taxi uitstapte in dat dorp zat Samya met hoofddoek op een steen te wenen. Te rigole pas! Haar zonder spullen de taxi ingetrokken, meteen voor zes personen betaald en naar de kust vertrokken.

Daar ben ik over een persoonlijke angst heen gestapt: ik heb krab gegeten. Je weet hoe graag ik zelf de krab doe. Ismael heeft ze voor ons uit een netje gehaald en, oh ik hoor t nog kraken, als een mooie show met een steen gecrushed. Brrrrr verschrikkelijk. En dan op de BBQ. Help je even wapperen? Die arme beesten. Naja toen heb ik er maar van proberen te genieten. Al was t moeilijk, maar dan vooral omdat Ismael weigerde te vertrekken. En Samya, nu weer Saskia, en ik dus niet konden bijpraten, maar naar zijn miserabele frans moesten luisteren. Alors, niets bijzonders in Maroc!

Laat je horen Sloertje, ik mis je!

Latifah DeLuxe